De monopolist - deel 2: Hoe het kasteel de fruithandelaren rustig probeerde te houden

prinses_feuilleton

Rijschoolvandaag.nl-feuilleton over de ontwikkelingen rondom een overheidsmonopolist met vergaande bevoegdheden en grote ambities.

Lesautolease.nl

— Advertentie —

Deel 2: Hoe het kasteel de fruithandelaren rustig probeerde te houden


Zoals we in het eerste deel van dit verhaal konden lezen, was het oude kasteel er niet best aan toe. Maar hoe kon dat toch zo zijn gekomen? Het kasteel had tenslotte alles in huis om succesvol en welvarend te zijn.

Het kasteel had namelijk van barones Van Haeren-Schut het alleenrecht gekregen op het organiseren van de wekelijkse fruitmarkt. Op geen enkele andere plaats in het land mocht er fruit verhandeld worden. Alle fruithandelaren waren daardoor genoodzaakt hun fruit te verhandelen op de fruitmarkt in het kasteel.

Die wekelijkse fruitmarkt was perfect georganiseerd … Tenminste, dat vonden de bewoners van het kasteel zélf. Natuurlijk waren er allerlei regels en procedures waaraan fruithandelaren moesten voldoen om een kraampje te kunnen huren. Maar dat was logisch, want anders zou het maar een ongeorganiseerde bende worden. Ook kostte het een behoorlijke duit om een kraampje te mogen huren. Maar dat was onvermijdelijk, omdat het kasteel en haar bewoners tenslotte ook onderhouden moesten worden.

Er werd veel gemopperd over de regels en procedures, en ook met de hoge huren van de kraampjes waren de fruithandelaren niet blij. Gelukkig beseften de meesten dat ze er verstandig aan deden om hun mond te houden. Met het kasteel kon je immers beter geen ruzie krijgen!

Een aantal fruithandelaren had zich verenigd en probeerde op die manier toch wat invloed uit te oefenen op de bewoners van het kasteel. Daar waren die kasteelbewoners natuurlijk niet blij mee. Zij hadden echter al snel een effectieve oplossing gevonden: voor elk probleem werd een overleggroep opgericht. Tijdens zo’n overleg konden de fruithandelaren hun bezwaren kenbaar maken aan een delegatie van hooggeplaatste kasteelbewoners. Die luisterden dan aandachtig, keken serieus en knikten instemmend.

Na afloop van zo’n vergadering gingen de fruithandelaren vervolgens blij en opgelucht naar huis, want hun klachten waren aangehoord en serieus genomen. "Zie je wel", dachten ze, "constructief overleggen leidt tot het beste resultaat! En die kasteelbewoners waren eigenlijk best aardige en redelijke mensen..."

Die kasteelbewoners hadden ondertussen de grootste lol, want ze waren natuurlijk helemaal niet van plan om de fruithandelaren hun zin te geven. Het enige dat ze wilden was ‘geen gezeur’ en ‘lekker hun eigen zin kunnen doen’. De afspraken uit het overleg werden dan ook snel vergeten en als een fruithandelaar er later nog eens op terugkwam, kreeg hij te horen dat hij het ‘vast verkeerd begrepen had’.

Binnenkort in deel 3: Een nieuwe strategie om van lastige fruithandelaren af te komen.