Column: Eén jaar mijn rijbewijs; wat een vrijheid.
“Zeg Marloes heb jij je rijbewijs nou eigenlijk al gehaald?” Het was ieder jaar hetzelfde liedje. Mijn oom Peter die op mijn verjaardag, al kauwend op de borrelnootjes, aan mijn kop zeurde over iets met een motor, iets dat in ieder geval sneller was dan mijn omafiets.
— Advertentie —
Op mijn zestiende verjaardag zeurde hij over een scooter. “Is toch leuk een beetje rondscheuren met je vriendinnen?” En vanaf mijn achttiende verjaardag over mijn rijbewijs. “Nee Peter ik ga mijn rijbewijs niet halen. Ik heb er geen behoefte aan.” Peter schudde zijn hoofd.
“Kind een rijbewijs, dat geeft zoveel vrijheid. Daar heb je je leven lang wat aan”, hij nam de laatste slok van zijn bier en liep de tuin in. “Ach Peter, ik vind fietsen prima”, riep ik hem achterna.
Student in Amsterdam
Als student in Amsterdam - zoals ik was - heb je geen behoefte aan (of beter gezegd geen geld voor) rijles. En wat heb je aan een rijbewijs in Amsterdam? Je kunt je auto niet kwijt, parkeren kost net zoveel geld als een leuke avond stappen en laten we al helemaal niet spreken over de aanschaf van een auto. Toch heb ik zo’n twee jaar geleden de stoute schoenen aangetrokken. En ja oom Peter, u had gelijk. Wat geeft mijn rijbewijs mij een vrijheid.
Eén jaar vrijheid
Vandaag precies een jaar geleden liep ik het gemeentehuis op het Waterlooplein uit.
Het felbegeerde roze pasje –met een foeilelijke foto – in mijn hand. Het maakte niet uit, ik vond het prachtig. Trots als een pauw trotseerde ik die dag – in de auto van mijn zenuwachtige moeder - heel Amterdam, Amstelveen, Aalsmeer, Uithoorn en Haarlem. Op deze warme dag reed ik door de drukste straten van Amsterdam, met soms het zweet op mijn voorhoofd en kramp in mijn been. ’s Avonds was ik kapot.
Inmiddels ben ik dus al een jaar in het bezit van mijn rijbewijs. Ik rij niet meer met zweet op mijn voorhoofd en ook de kramp is verdwenen. Wel heb ik door de bergen van Oostenrijk gereden, heb ik de straten van Parijs getrotseerd en rij regelmatig (gewoon omdat het kan) met de auto naar de supermarkt. Ook heb ik al iemand op mijn bumper gehad, zag ik een stoeprandje niet en gooide ik benzine in mijn dieselauto. Iedere dag is een avontuur. En ja oom Peter… u had helemaal gelijk. Mijn rijbewijs geeft zoveel vrijheid, daar heb ik mijn leven lang wat aan.”