De zelfrijdende auto van Google herkent geen nieuwe wegen
Het bereik van de zelfrijdende auto wordt beperkt tot slechts die gebieden waar Google de gedetailleerde gegevens over heeft. En dit is best een probleem... Het Amerikaanse magazine ‘Wired’ rijdt mee met een Google-auto en het projectteam van Google legt uit.
— Advertentie —
De ongeveer drie mijl die de verslaggever van Wired reed in Google's zelfrijdende auto (in de omgeving van Mountain View), was zo indrukwekkend dat het een beetje saai was. Met uitzondering van een paar schokkerige manoeuvres reed de auto net als een ervaren mens. Dus eigenlijk was het net zoiets als rondgereden worden door een tiener die pas sinds een paar weken zijn rijbewijs heeft.
De gemodificeerde Lexus RX350h zit vol met laser-, camera-, en radarsystemen, maar dat zijn niet de enige dingen die de zelfrijdende auto van Google geavanceerder maken dan tot nu toe enig andere zelfrijdende auto-technologie.
Het belangrijkste voordeel is dat de auto niet alleen de wereld ziet en berekent als hij er doorheen rijdt. Hij baseert zijn acties ook op de grote hoeveelheid gegevens die het ‘Google Self-Driving Car Project’ al heeft verzameld over elke weg die hij aflegt. Voordat de auto zelf naar een nieuw gebied rijdt, verzamelt het projectteam gedetailleerde informatie over vaste gegevens: wegmarkeringen, de precieze locatie van de stoepranden, de hoogte van de verkeerslichten, lokale snelheidsbeperkingen, enzovoorts.
"Wij hebben digitale kaarten nodig om onze auto te kunnen laten rijden”, vertelt Andrew Chatham van het Googleproject op de persconferentie afgelopen dinsdag. “Die datagegevens maken het bouwen van software voor de zelfrijdende auto veel eenvoudiger. "
De auto heeft een aardig idee van wat er zoal te verwachten is op een stuk weg, en stelt de software in staat om te gaan met auto's, voetgangers, fietsers, wegwerkzaamheden en andere nieuwe obstakels in ‘real time’.
Dat is de ‘magic of maps’, zegt hoofd software Dmitri Dolgov van het Google project. Maar die 'magie' beperkt ook meteen het bereik van de zelfrijdende auto tot slechts die gebieden waar Google de gegevens over heeft. Zoals Chatham opmerkt: "Als we niet zelf onze kaarten al hebben gebouwd voor een bepaald gebied, kan de auto daar niet rijden." Hij merkt evenwel op dat naarmate de sensoren van de auto beter worden, er minder vertrouwd hoeft te worden op perfect nauwkeurige kaarten.
Chris Urmson, projectdirecteur, benadrukt echter de belangrijke rol die deze kaarten spelen. "Het is ook een heel belangrijk onderdeel van het veiligheidssysteem", zegt hij. “Als de auto is beperkt tot gebieden die zijn systeem kent, kun je erop vertrouwen dat hij zich goed zal gedragen in die situaties."
Batterijbereik-angst is een belangrijke hindernis voor de acceptatie van elektrische auto's. Is dit het begin van kaartbereik-angst?
Chatham beschrijft het verzamelen van de vereiste informatie als 'ontzettend veel werk'. Het feit dat Google Maps al veel van de wereld tot in detail heeft opgenomen, helpt niet genoeg. “Die datagegevens zijn niet voldoende. Al die wegen moeten handmatig opnieuw worden gereden, meerdere malen. Als de zelfrijdende auto de wereld wil veroveren, moet de wereld eerst nog veel meer in detail in kaart worden gebracht dan Google al gedaan heeft.
De zelfrijdende SUV's zijn uitgerust met hardware om het noodzakelijke 'mapping' te doen. De laser van de auto draait 10 keer per seconde. De camera is gemonteerd op het dak en geeft een 3D-, 360-graden beeld van wat er rond de auto is. De camera- en radarsystemen geven extra informatie, die aan elkaar gekoppeld wordt door projectteamleden. Vervolgens krijg je een kaart die gebruikt kan worden om de auto solo de weg op te laten gaan.
Vraag is of deze uitdaging – dit op alle wegen te doen waar iemand ook maar een Google-ritje wil maken – niet een groot probleem is voor het project? Dolgov zegt dat hij zich geen zorgen maakt. De auto's kunnen immers worden gereden door mensen. En hij zegt zich een scenario voor te kunnen stellen waarin eigenaren van een zelfrijdende auto helpen met het verzamelen van datagegevens.
Elke zelfrijdende auto heeft de laser-, camera- , en radarsystemen die nodig zijn voor het in kaart brengen. Het is bijvoorbeeld mogelijk dat een eigenaar van een zelfrijdende auto een doodlopende weg tegenkomt die nog niet in kaart is gebracht door Google. Als de eigenaar dan handmatig met de auto een paar keer over die weg heen en weer rijdt, kan het systeem alsnog de nodige gegevens verkrijgen. De bestuurder kan vervolgens de hele weg naar huis ontspannen.
Bron: Wired