Rijvaardigheid van politieagenten kan beter
Politieagenten veroorzaakten vorig jaar in de regio Den Haag alleen al meer dan 700 ongevallen. Dat aantal neemt af, maar er valt nog veel te winnen. Daarom moeten agenten elke 3 jaar verplicht meedoen aan een rijvaardigheidstest.
— Advertentie —
Vierduizend agenten van de eenheid Den Haag testen elke 3 jaar hun rijvaardigheid. Want wie zijn voertuig goed beheerst, rijdt minder schade. Het AD scheurde een dagje mee met rijinstructeur Henk Hegie, tijdens de rijvaardigheidstest van een aantal Haagse agenten.
Vrijstellingen
Het terrein van de voormalige vliegbasis Valkenburg is het werkterrein van Henk Hegie, rijinstructeur van de politie-eenheid Den Haag. Hij en zijn collega’s controleren of alle vierduizend agenten nog voldoen aan de rijvaardigheidseisen die horen bij hun ‘vrijstellingen’. Wie met zwaailicht en sirene rijdt, mag de verkeersregels overtreden, maar alleen als hij of zij een goede chauffeur is.
Verplicht
Om de 3 jaar staat daarom een dagje met Henk Hegie op het programma. Verplicht. Wie zakt, mag voorlopig niet meer plaatsnemen achter het stuur van een politievoertuig. Hegie traint wijkagenten, maar ook motorrijders en ME’ers die met busjes en strandjeeps rijden. Zelfs de bestuurders van de waterwerpers moeten zich op ‘Valkenburg’ melden.
Remproef
Er wordt die dag begonnen met een remproef. Vol in de ankers met 50 kilometer per uur is goed te doen, maar 20 kilometer sneller én uitwijken voor een denkbeeldige moeder met kinderwagen is een stuk lastiger. De twee Haagse agenten die de test ondergaan, parkeren de Volkswagen Touran van de politie met een razendsnelle stuurbeweging netjes tussen de pylonnen. De AD-verslaggever kost het wat meer moeite. In het echt had de kinderwagen het niet overleefd.
Uitwijken
Volgende opdracht: uitwijken voor een – opnieuw denkbeeldige – vuilniswagen. Hegie heeft met pylonnen een klein parcours uitgezet. Als hij vraagt met welke snelheid men denkt het obstakel te kunnen ontwijken, denken de agenten aan 90 kilometer per uur. De verslaggever houdt het op 70. Dat ze alledrie te optimistisch zijn blijkt al na de eerste run. Met 40 is het geen probleem, met 50 is de auto nog net onder controle te houden. Nog 10 erbij is te veel: de banden piepen, de oranje kegels vliegen door de lucht.
Deze inschattingsfout, te snel door een bocht willen, is de oorzaak van veel ongevalletjes, weet Hegie uit ervaring. “Je moet altijd een veilige marge aanhouden. Je doet het goed als je achteraf kunt zeggen: dat had sneller gekund.”
Hard in de bocht
Dat het sneller had gekund, is niet het gevoel dat overheerst bij de een na laatste oefening. Met 110 kilometer per uur wordt een flauwe bocht genomen die de start- en taxibaan met elkaar verbindt. “Hoog erin”, zegt Hegie, “dan naar beneden duiken en naar binnen blijven sturen.” Met deze snelheid zo’n bocht nemen lijkt gekkenwerk. De banden piepen onophoudelijk, de passagiers worden door elkaar geschud. Het lampje ‘traction control’ slaat alarm. Midden in de bocht vraagt de verslaggever zich af of ze over de kop slaan, maar Hegie geeft gewoon nog een rukje aan het stuur. Het kan bij deze snelheid dus nóg scherper. Hoewel de velgen bijna over het asfalt schrapen, blijft de Touran met zijn 140 pk op wonderbaarlijke wijze overeind. De geur van verbrand rubber hangt rond de auto. De voorbanden van deze auto gaan maximaal twee weken mee…
Aquaplanning
De laatste opdracht vereist weer een onnatuurlijke handeling. De Touran wordt met 80 kilometer per uur door een diepe plas water gejaagd. Dat is op een rechte weg al onverantwoord, maar nu ligt het water ook nog eens aan de binnenkant van een bocht.
Doel van de oefening is het gevoel van aquaplanning ervaren. De twee agenten stuiven onbevreesd de bocht in. Bij de verslaggever blijkt het geheim van de smid al snel: vooral niet sturen in de bocht. Sturen mag pas weer als de wielen weer grip hebben. Met die kennis in het achterhoofd is het voor de verslaggever inderdaad te doen. Ook hij duikt dus de bocht in, met de wielen recht naar voren, om het stuur na twee tellen volledig om te gooien. “Dit doen we niet te vaak”, licht Hegie toe. “Het is niet zo goed voor de auto.”
De twee agenten besluiten hun cursusdag met een spoedrit van Wassenaar naar Ypenburg. Vanaf de achterbank ziet de verslaggever hoe ze de Touran veilig op de openbare weg door het verkeer loodsen. Langzaam over kruispunten, zo snel als de situatie het toelaat op de rechte stukken. De rit verloopt ook soepel dankzij de andere weggebruikers, van wie de meesten alert reageren op de politiewagen.
De twee agenten zijn met vlag en wimpel geslaagd. Over 3 jaar worden ze weer verwacht bij Hegie.
Bron: AD